PROYOUTH 1

Gospel Reflections for Young People and the Young at Heart

Archive for October, 2006


HAPPY “DEATHDAY?” : Reflection for All Saints’ Day - November 1, 2006

Asc_1 Masarap sigurong magbirthday sa November 1!  Yung iba ayaw nila… kasi imbis na Happy birthday e… Happy Halloween ang bati sa kanila! Mas masakalap ang bati ng iba… HAPPY "DEATH DAY!" Araw nga naman kasi ng mga patay ngayon para sa atin! hehehe…  Pero kung titingnan mo, OK ang magbirthday sa araw na ito… daming bisita (sa sementeryo lang nga!), daming kandila! (di lang nga nakatirik sa cake kundi sa puntod!), at dami ring bulaklak (pampatay lang nga!). Kung titingnan mo ang kulang na lang ay baloons and mascot!  Pero kung gusto mo pa rin ay meron din naman… baloons na kulay orange at black… mascot na naka-horror costume! hehehe!  Gusto mo pa rin bang birthday ang Nov. 1?  Ako… gusto ko!  Dahil sa kalendaryo ng Simbahan ang Nov. 1 ay ang ARAW NG MGA SANTO… ALL SAINTS’ DAY!  Di ko nga alam kung bakit natin nakagawiang isabay ang pag-alala natin sa ating mga patay sa araw na ito!  Isa lang ang nakikita kong dahilan… Dahil tayong mga Pilipino ay "very optimistic people".  Ayaw nating maiisahan! Gusto natin na ang ating mga mahal sa buhay na pumanaw ay nasa langit na… kasama ng mga santo!  Kaya nga ang All Souls’ Day ay All Saints’ Day para sa atin!  Maganda rin naman ang ganitong pag-iisip!  Isang "fiesta" o  masayang pagdiriwang ang dapat na iniaalay natin para sa ating mga kapatid na pumanaw na!  Fiesta sapagkat kapiling na nila ang Diyos sa langit.  Fiesta sapagkat kaisa natin sila sa kanilang kaligyahan! Sa paglipas ng araw na ito, wag natin silang kaligtaang ipagdasal…  sapagkat sigurado akong sila naman ang magdarasal para sa atin kapag nakamit na nila ang gantimpala ng buhay na walang hanggan… Gusto mo pa bang magbirthday sa Nov. 1?  Kung ako ang tatanungin… ITO ANG GUSTO KO!

SIMPLY AMAZING! : Reflection for 30th Sunday in Ordinary Time, Year B - October 29, 2006

Cat1029Kilala mo ba si John Newton?  Nope hindi sya kapatid ni Isaac Newton! Lalo namang wala siyang relasyon kay Olivia Newton John.  Siya ang may akda ng awit na "Amazing Grace!"  Isang Christian Song na sikat na sikat lalo na sa ating mga kapatid na protestante.  Sa katanuyan ay masyadong sikat ang kanta na pagkatapos ng mahigit na 246 years ay kinakanta pa rin ito hanggang ngayon!  Sumikat ang kanta sa kadahilanang tinaglay nito ang kuwento ng buhay ni John Newton.  Isa siyang taong "nalayo sa Diyos"… naligaw ng landas.  Naging isang "slave driver" noong panahong iyon.  Ngunit noong magkaroon siya ng isang "near-death experience" sa karagatan ay unti-unti niyang naramdaman ang "Grasya ng Diyos" na humihimok sa kanya upang magbago.  "I once was lost…but now am found…was blind but now I see…" sabi ng kanta.  Marahil ito rin ang puedeng maging theme song ni Bartimeus pagkatapos siyang pagalingin ni Jesus.  Ang isang taong dating binabalewa sa lipunan dahilan sa kanyang kapansanan ay nakatagpo ng kahalagahan sa kanyang buhay ng nilapitan siya at pinagaling ni Jesus.  "Nobody is insignificant for Jesus!"  Lahat tayo ay mahalaga sa Kanya! Dapat magbigay ito sa atin ng sigla sa ating pagiging Kristiyano.  Tingnan mo ang reaksyon ni Bartimeus ng tawagin siya ni Jesus: "He threw aside his cloak, sprang up, and came to Jesus!"  Ganito rin ba ako ka-excited tuwing haharap ako sa Diyos?  Linggo na naman, magsisimba ka… Excited ka ba dahil makakatagpo mo at tatanggapin si Kristo?  O isa na namang nakasanayang gawain ang pagsisimba mo tulad ng pagpunta mo sa mall?  Kung minsan mas excited pa nga tayo sa ating mga gimik at gala!  Kung pag-iisipan lamang natin ang laki ng biyayang pinagkalaoob sa atin ng Diyos nung tayo ay Kanyang iniligtas nang inialay Niya ang Kanyang bugtong na Anak ay masasabi nating ang Kanyang biyaya ay "simply…. amazing!"

SUGO : Reflection for 29th Sunday on Ordinary Time, Year B - October 22, 2006

Cat1001Sino ba ang "sugo"?  Si Richard Gutierrez ba? Ngeee!  Halata ba akong kapuso? hehehe.  Hindi si Capt. Barbel Richard ang tinutukoy ko.  Ang mga tunay na sugo ang inaalala natin ngayong linggo sa pagdiriwang ng World Mission Sunday!  Kung wala sila marahil walang kristiyanismo sa ating bansa. Kung wala sila marahil wala tayo ngayon.  Masasabi nating utang natin sa kanila ang ating pagiging Kristiyano Katoliko.  Nakakalungkot lang na nabahiran ng "Padre Damaso" ang ilan sa mga sugong ito at dahil sa kanila ay nasira na ang imahe ng tunay na sugo ni Kristo.  Ngunit kung titingnan natin ay mas marami sa kanila ang naging tapat sa kanilang misyon at naging masigasig sa pagigiging saksi ni Kristo… sila ang ating pinararangalan ngayon!  Nararapat silang parangalan sapagkat tunay silang naglingkod kay Kristo.  Ang iba pa nga… nag-alay ng kanilang buhay… nagbuhos ng kanilang dugo para sa Panginoon.  Kahanga-hanga sila!  Isang aral ang mapupulot natin sa mga dakilang taong ito na binanggit din sa Ebanghelyo… Na ang tunay na kadakilaan ay nasa paglilingkod: "Whoever wishes to be first among you will be the slave of all…"  Wag lang nating ipagdasal ang mga misyonero.  Gayahin din natin sila sa kanilang paglilingkod sapagkat lahat din naman tayo ay tinawag ni Jesus upang maging misyonero sa bawat isa.  Isa ka ring… "SUGO!"

DEAL OR NO DEAL! : Reflection for 28th Sunday in Ordinary Time Year B - October 15, 2006

Jesus_rich_young_man "Paano ba ako magiging tunay na masaya?" Siguro isa rin ito sa mga tanong mo… Tanong din ito ng marami.  Magbabad ka sa National Bookstore at makikita mong napakaraming librong naisulat tungkol dito.  Tanong din ito ng binatang mayaman sa ating Ebanghelyo ngayong Linggong ito. "Good teacher, what must I do to inherit eternal life?" Ang "buhay na walang hanggan" kung isasalin sa ating modernong pananalita ay "kaligayahan".  Mabuting tao ang lalaki, masunurin sa batas… walang inaargabyadong tao, ngunit may nakita pang kulang si Jesus sa kanya. "Gusto mong lumigaya, ipagbili mo lahat ng ari-arian mo, ibigay mo sa mahihirap at sumunod ka sa akin…" Nagulat ang lalaki sa kundisyon ni Jesus sapagkat sya’y mayaman.  Pero hindi nagbago ng sagot ni Jesus… para sa Kanya ito ay "deal or no deal!"  Tumalikod na malungkot ang binata at wala ng narinig tungkol sa kanya.  Saan ba nakasalalay ang ating kaligayahan?  Sa kayamanan ba?  Sa pagiging masunurin ba sa batas ng Diyos?  Sa pagiging "goody-goody Christian" ba?  Ang sagot ni Jesus:  pagtalikod sa lahat ng mga "attachments" natin sa buhay at pagsunod sa Kanya… deal or no deal! Hindi nya sinasabing kawawa ang mayayaman dahil marami silang hindi kayang iwanan sapagkat kahit ang mahirap ay maari ring matali sa mga materyal na bagay sa simpleng pagnanasa nito.  Ang nais niyang sabihin ay alam dapat natin ang ating pinahahalagahan sa buhay.  Ang kayamanan o ari-arian ay hindi dapat inuuna sa ating pagmamahal sa Diyos at kapwa. Ang Diyos pa rin dapat ang una sa ating buhay. Ang pagtupad sa Kanyang kalooban ang dpat nating pahalagahan sa lahat… deal or no deal!

HAWAK-KAMAY: Reflection for 27th Sunday in Ordinary Time, Year B - October 8, 2006

9103 "Hiwalay kung hiwalay!" sabi sa isang dating commercial sa TV.  Bakit nga ba ganun ang mag-asawa? Parang ang dali nilang sabihing "Maghiwalay na tayo… tutal di naman tayo magkasundo!"  Parang ang hirap nitong isipin pagkatapos ng mala-Romeo and Juliet na pagliligawan at mahabang panahon ng pagsusuyuan.  Kung minsan tama ang matatanda kapag sinasabi nilang ang pag-aasawa ay "hindi parang kaning mainit na iluluwa mo kapag napaso ka sa pagsubo." Marahil isa ito sa misteryo ng pag-aasawa: Away-bati… masayang-malungkot… for better and for worst…  Ang hirap talagang espelingin!  Malinaw ang sinabi ni Jesus tungkol sa pag-aasawa… "what God has joined together, no human being must separate!" At ibinalik nya pa ang basehan nito sa paglikha ng tao bilang lalaki at babae: "and the two shall become one flesh."  Yun naman pala… e bakit pinagpipilitan pa natin ang "divorce" at"legal separation?"  Alam natin na walang pagsasamang perpekto sapagkat wala ring taong perpekto!  Lahat may pagkukulang.  Lahat may pagkakamali.  Dahil dito lahat din ay nangangailangan ng pang-unawa… ng pagpapatawad… ng pagmamahal.  Sana maunawaan natin ito.  Magandang tingnan ang mag-asawa habang lumakad sila patungong altar… hawak- kamay! Mas maganda sana kung makikita pa rin silang magkahawak kamay sa sandali ng pagsubok… ng pag-aalinlangan… ng paghihirap.  Pakinggan mo ang sinasabi ng isang kantang pinasikat sa Pinoy Dream Academy ni Yeng Constantino:

"Hawak-kamay! Di kita iiwan sa paglakbay

Dito sa mundong walang katiyakan

Hawak-kamay! Di kita iiwan sa paglalakbay

sa mundo ng kawalan…"

Ipagdasal natin ang mga pamilyang nahaharap sa matinding pagsubok.  Ang mga mag-asawang may alinlangan sa kanilang pagsasama.  Ang mga naghahangad na pasukin ang buhay na ito ng… hawak-kamay!