PROYOUTH 1

Isang matandang mayaman ang walang
kaalam-alam na nanalo sa s’ya lotto ng Php 50 million.  Ang problema ng
kanyang mga kasambahay ay paano nila sasabihin sa kanya sa kadahilanang
may sakit siya sa puso at matanda na!  Naisip nilang imbitahan ang
kanilang kura-paroko dahil kaibigang matalik ito ng kanilang lola at
s’ya na ang magbalita sa maingat na paraan.  Gayun nga ang kanilang
ginawa, isang gabi ay dumalaw ang pari sa bahat at kinausap ang
matanda: "Lola, kamusta na ang lagay ninyo?"  Sagot ng matanda: "Mabuti
naman po padre…" At nagkuwentuhan sila ng matagal.  Nang mapansin ng
pari na nalilibang na at relax na ang matanda ay tinanong niya ito:
"Lola, kung sakaling manalo kayo ng Php 50 million sa lotto… anung
gagawin ninyo sa pera?"  "Aba padre," sabi ni lola, "kung ako ang
mananalo ng 50 million sa lotto ay ibibigay ko ang kalahati sa
Simbahan." Nang marinig ito ng pari ay inatake siya sa puso at
namatay! hehe…  Sino nga ba ang di hihimatayin sa gayong kalaking
kayamanan?  Wala naman sigurong taong matino ang pag-iisip ang ayaw
yumaman.  Dati rati ang kayamanan, hinuhukay, sinisisid, nilalakbay ng
malayo.  Ngayon siguro mas madali: tumaya ka lang sa lotto, sumali sa
contest ng wowowee o eat bulaga, tumaya sa sugal… instant yaman ka
na!  Ang talinhaga ng nakatagong kayamanan at mamahaling perlas ay
nagsasabi sa atin na dapat ay handa nating isakripisyo ang lahat mapasaatin lamang ang kayamanang nais nating makamtan.  Hinalintulad ito ni Jesus sa "Kaharian ng Diyos."
Kung kaya nating magsakripisyo para sa kayamanang makamundo na
nabubulok at nasisira ay dapat gayun din sa mga bagay na espirituwal.  Ang "kaharian ng Diyos" ay ang pagharian tayo ng Kanyang biyaya at mabuhay bilang mga tapat niyang anak. Dapat ay matuto tayong magpahalaga sa mga bagay na dapat unahin sa ating buhay.
Kapag ang pagsisimba ay ipinagpapalit mo sa "mga lakad" mo sa araw ng
Linggo ay hindi ka pa handang pagharian N’ya.  Kapag sinasabi mong wala
akong oras magdasal o gumawa ng mabuti sa iba ay hindi mo
pinahahalagahan ang Kaharian ng Diyos.  Kapag mas mahalaga sa iyo ang
mga bagay na materyal kaysa ispirituwal… kapag labis mong
pinagtutuunan ng pansin ang iyong katawan at napababayaan mo ang iyong
kaluluwa ay malayo ka pa sa paghahanap sa tunay na kayamanan.  Ano ba
ang tinuturing mong kayamanan ngayon sa buhay mo?  Kung nasaaan ang kayamanan mo… naroroon ang iyong puso…

May
isang kuwento na minsan daw ay inutusan ng Diyos si Anghel Gabriel
upang pumunta sa lupa at bilangin kung ilan ang mga taong masasama.
Agad itong sumunod upang gampanan ang kanyang misyon ngunit pagkatapos
lang ng ilang araw ay agaran din itong bumalik. Nang tanungin siya ng
Diyos Ama ay sinabi n’ya: "Panginoon, masyado pong marami ang taong
masasama sa lupa. Puwede bang yung mabubuti na lang ang bilangin ko?"
Sagot ng Diyos sa kanya: "Sige, mas mabuti pa nga para mas mapabilis
ka." Muli siyang nagbalik at tulad ng inaasahan ay maaga niyang natapos
ang pagbibilang. "Ngayon", sabi ng Diyos Ama,"papadalhan natin ng sulat
ang mga taong mabubuti. Nais ko silang anyayahan sa isang piging. Bibigyan mo ng sulat ang bawat taong mabuti."
At gayon nga ang ginawa ni Anghel Gabriel… binigyan ng sulat ang
lahat ng taong mabuti sa lupa. Alam n’yo ba kung ano ang nakalagay sa
sulat? Hindi? hahaha! Kung gayon ay hindi ka nabigyan! hehehe… Marahil
isang kuwento lamang ngunit nagsasabi ito sa atin ng katotohanan. Tunay
ngang may mga taong masasama sa ating mundo! Hindi natin ito
maipagkakaila. Ang mas masaklap na katotohanan ay ito. Tila ang mga tao
pang ito ang "nag-eenjoy" at nanagana sa kanilang pamumuhay samantalang
ang mga mabubuti ay naghihirap! Ano ba ito? Bakit ang masasamang damo
ang matagal mamatay? Bakit pinababayaan ng Diyos mangyari ito? Ang
talinhaga sa ating Ebanghelyo ay may kasagutan: Ang Diyos ay mapagtimpi.  Hindi niya ninanais ang kamatayan ng mga taong makasalanan ngunit ang kanilang pagbabalik-loob. "Unfair!" maari nating sabihin.  Ngunit tandaan natin na iba ang pag-iisip ng Diyos sa pag-iisip ng tao.  Iba ang kanyang pamantayan sa ating pamantayan.  Iba Siyang magmahal sa atin! Magising sana tayong mga makasalanan!  Huwag nating balewalain o pagsamantalahan ang malaking pag-ibig ng Diyos.  Bawat
hininga natin ay dapat magpaalala sa atin na ang Diyos ay nagbibigay ng
pagkakataong mahalin natin Siya. Pagkakataon upang suklian natin ang
kanyang pagmamahal... Kung alam mo ito ay parang nakatanggap ka na rin ng Kanyang sulat.  Mapalad ka. Isa ka sa mga minamahal ng Diyos!

Isang lola na parating nakaupo sa
pinakaharap ng simbahan ang laging nahuhuli ng paring natutulog kapag
siya ay nagsisimula ng magbigay ng homiliya.  Minsan ay hindi na
nakatiis ang pari at nang nakita niya muling natutulog ang matanda ay
pabulong at marahan niyang sinabi sa mga tao: "Ang nais umakyat sa
langit ay tumayo…"  Natural, nagtayuan ang mga tao maliban sa
matandang himbing na himbing sa pagtulog.  Pagkatapos ay muli silang
pinaupo at pagkatapos ay bigla siyang sumigaw ng malakas: "Ang nais
mapunta sa impiyerno… tumayo!"  At biglang balikwas si lolang
tumayo.  Hiyang-hiya ang matanda ng makita niyang nakaupo ang lahat at
siya lang ang nakatayo.  Kaya’t nagpaumanhin siya sa pari at nagsabi:
"Pasensiya na po kayo padre… di ko gaanong narinig ang sinabi ninyo.
Pero sa nakikita ko ngayon… dalawa tayong nakatayo!" hehehe…
si lola nga naman… nandamay pa sa impiyerno!  Wag nating tawanan si
lola sapagkat marami sa atin ay masahol pa sa kanya.  Hindi ko lang
tinutukoy ang pagtulog sa simbahan kundi ang ating pakikinig sa Salita
ng Diyos.  Sa dami ng misa na ating dinaluhan ay maaari nating sabihing
"lunod na lunod" na tayo sa pakikinig sa Salita ng Diyos.  Ang
tanong… bakit parang wala itong epekto sa ating buhay?  Ang kasagutan
ay nasa ating ebanghelyo ngayon. Ang
Diyos ang magsasakang naghahasik ng "binhi"  ngunit kung minsan ay para
tayong mga lupang ayaw tumanggap o kaya naman ay panandalian lamang ang
pagtanggap sa Kanyang Salita. Ilan kaya sa atin ang tunay na makapagsasabing tumatanggap, isinasapuso at isinasabuhay ang Kanyang mga Salita?  Ang Bibliya ay isinulat upang ipahayag, pakinggan at isabuhay.
Hindi lang sana ito naka-display sa ating bookshelf o kaya naman ay
nakatampok sa ating mga dambana o altarina sa bahay.  Sana binubuksan
din natin ito, binabasa, pinagninilayan, at isinasabuhay araw-araw.
Kung kaya nating magsayang ng mahabang oras sa harap ng computer sana
kaya rin nating maglaan ng kahit ilang sandali sa pagninilay ng Kanyang
mga Salita.  Kung kaya nating manood at matiyagang makinig sa
mahahabang tele-serye sa tv, sana ganun din sa pakikinig sa Misa.  Dito
nakikita ang ating pagiging "mabuting lupa".  Dito pinatutunayan ang
ating pagiging mabuting Kristiyano.

 
Minsan
sa isang Golden Wedding Anniversary ay napansin ng isang pari na
maluha-luha ang matandang lalaking habang pinapapanibago ang "pangako"
ng kasal. Pagkatapos ng misa ay binati niya ito at sinabing: "Lolo,
talaga sigurong napakaligaya ninyo ngayon sa 50th anniversary ninyo.
Kanina halos mapaluha pa sa saya!" "Ay hindi Padre! Sa katunayan halos
mapaiyak nga ako sa lungkot!" "Bakit naman?" ang tanong ng pari. Sagot
ang matanda: "Kasi padre, alam mo… 50 years ago, tinakot ako ng tatay
ng misis ko. Ikukulong n’ya raw ako ng 50 taon kapag di ko pinakasalan
ang anak niya. Sana pala… kung di ko sinunod yon, malaya na ako
ngayon!" hehehe… Marami tayong tinuturing na pabigat sa ating
buhay: asawa, "monster-in-law"este mother-in-law pala, suwail at
"ingratong" mga anak, plastic na kaibigan, mortal na kaaway, "bossing"
na manager, etc… Kung minsan naman ay hindi tao: nakakasawang
trabaho, utang na di mabayaran, minalas na negosyo, mahirap na
pag-aaral, etc.. May good news at bad news ang ebanghelyo ngayon. Ang
bad news ay hindi nangako ang Panginoon na tatanggalin Niya ang ating
mga "pasanin" sa buhay. Ngunit may good news naman… pagagaanin niya
ang ating mga pasanin! Ang sabi ng Panginoon ay gamitin natin
ang Kanyang "pamatok". Ang pamatok ay ang kahoy na inilalagay sa batok
ng hayop upang mapagaan ang kanyang paghila ng mga bagay. Kung tama ang
pamatok hindi mnahihirapan ang hayop. At ano ang pamatok na ito? Walang iba kundi ang Kanyang tapat at walang sawang pag-ibig! Ang nais ng Panginoon ay dalhin natin ng may "pag-ibig" ang ating mga pasanin sa buhay.  Kung
lalagyan lang natin ng pagmamahal ang ating mga ginagawa araw-araw ay
mapapagaan natin ito. Kaunting pagngiti, pagbati, pagkamusta ay sapat
na upang makapawi ng pagod, sakit, at kalungkutan. Tandaan natin na
hindi nagbibigay ang Diyos ng pasanin na di natin kayang buhatin. Ang
Diyos ay kasama natin sa ating paghihirap at mga suliranin natin sa
buhay. Nawa ang ating panalangin ay: "Panginoon,
wag mong tanggalin ang mga pasanin ko ngayon, bagkus bigyan mo ako ng
lakas na mabuhat ito sa pamamagitan ng iyong pagmamahal…"